Schola Gaudium jako przykład społeczności lokalnej

Jak powszechnie wiadomo, człowiek nieustannie się rozwija, poznając dzięki temu coraz lepiej siebie. Na ogół również wiadomo, iż w pojedynkę nie jest w stanie tyle osiągnąć, ile we współpracy z innymi. Nie dziwi zatem coraz powszechniejsza idea organizowania społeczności lokalnej. Jak się jednak okazuje, nie trzeba być wykwalifikowanym pracownikiem socjalnym, by podjąć się zadania pracy z ludźmi w miejscu swojego zamieszkania.

Organizowanie społeczności lokalnej najogólniej rzecz ujmując, to sposób „samoorganizowania” się mieszkańców danego terytorium dla wspólnego realizowania jakiegoś projektu bądź rozwiązania jakiegoś problemu. Ludzi tych łączy wspólne miejsce zamieszkania, poczucie przynależności do tego miejsca, więzi z innymi mieszkańcami oraz wzajemne kontakty społeczne.[1]

By taka grupa mogła prawidłowo funkcjonować, potrzebny jest lider. Osoba taka musi mieć wysoko rozwinięte umiejętności interpersonalne, cieszyć się szacunkiem grupy, a jednocześnie być blisko niej. Stoi przed nim ważne zadanie mobilizowania grupy i wydobywania z niej tego, co najlepsze.

Idealnym przykładem właśnie takiego samoorganizowania się społeczeństwa jest schola Gaudium z Kielczy. Jej historia zaczęła się w 2014 roku. Wtedy to w głowie jednej z mieszkanek wsi – Agnieszki, narodziła się myśl, by pobudzić mieszkańców. Jedno było pewne – dużym zasobem wsi zawsze była muzykalność. W szkole od dawna istniał zespół instrumentalno – wokalny, ponadto działała parafialna orkiestra dęta. Na pierwszą próbę, na którą z ambony zaprosił ksiądz przyszły… 3 osoby. To jednak nie było w stanie zgasić rodzącego się entuzjazmu i na kolejne próby zaczęło przychodzić coraz więcej dzieci i młodzieży. Nie miało znaczenia, że schola nie jest profesjonalna, że większość członków dopiero uczy się grać na różnych instrumentach. Ważne było to, że ze zwykłych znajomych, grupa stała się wspólnotą ludzi mających ten sam cel: wykorzystać maksymalnie swoje talenty i zrobić coś dla siebie i innych.

Jak się wkrótce okazało, muzyka stała się pretekstem do codwutygodniowych spotkań, które są okazją do integracji dzieci i młodzieży. Sporą część próby poświęca się na rozmowę o swoich problemach, wspólne śmianie się, po prostu bycie razem. Starsi członkowie uczą młodszych gry na różnych instrumentach, liderka przeprowadza ćwiczenia z dykcji, prawidłowego śpiewania. Obecnie w scholi rozbrzmiewają: gitary, klawisze, flet poprzeczny, klarnet, ukulele, cajon, czasem nawet bas i organy. A liderka grupy – Agnieszka stała się spoiwem ekipy, dla dzieci zaś starszą siostrą. Oprócz prób schola spotyka się na wspólnych grillach i wyjazdach rekreacyjnych. Grupie udało się nawet wyjechać na warsztaty gospel do Bielska – Białej. Zespół zaczął regularnie śpiewać w swoim parafialnym kościele, zaczął również otrzymywać zaproszenia od sąsiednich parafii. Rodziły się nowe pomysły: koncert uwielbienia, wspólne kolędowanie, msze młodzieżowe.

Schola zjednoczyła ludzi, którzy coraz chętniej pomagali w jej funkcjonowaniu. Osoby, znające się na muzyce pomogły wybrać profesjonalny sprzęt muzyczny. Posiadający samochody zawsze służyli transportem. Ksiądz wsparł scholę finansowo, wydrukowano pierwsze śpiewniki.

 

Dziś po 3 latach od założenia zespołu widać duże postępy, które zrobiła grupa. Od kilkuosobowej ekipy do 42 osób w wieku od 5 do 27 lat, którzy coraz lepiej grają i śpiewają, a co najważniejsze wciąż się przyjaźnią. W przyszłości, by schola mogła jeszcze bardziej wykorzystać swój potencjał, liderka chce podzielić ją na 2 głosy. Zatem entuzjazmu i zapału wciąż grupie nie brakuje.

Działanie na poziomie społeczności lokalnej dąży do realizacji inicjatyw społecznych i wydaje się, że dzięki temu młodzieńczemu entuzjazmowi i dobremu prowadzeniu grupy udało się osiągnąć postawione cele. Dzięki dobrej diagnozie społeczności i trafnemu rozpoznaniu jej mocnych stron, dzieci i młodzież mogą rozwijać się teraz w najlepszym dla siebie kierunku, a dodatkowo robić to z przyjaciółmi z podwórka u boku. Wciąż na nowo inspiruje, jak spontaniczny pomysł mający być przygodą, przerodził się w długotrwały projekt, dający wiele radości zarówno śpiewającym, jak i słuchającym. Choć może nie powinno to aż tak dziwić, w końcu Gaudium to radość!

 

 

 


[1] Kowalczyk B., Wódz K. (red.): Organizowanie społeczności. Modele, strategie i działania, Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich, Warszawa 2014, s. 15

 

 

Justyna Niesler Studentka pracy socjalnej, II rok Kontakt e-mail: justynaniesler@wp. (...)


Pomoc psychologiczna

Studenci i Doktoranci Uniwersytetu Śląskiego mogą korzystać z bezpłatnego wsparcia psychologicznego i poradnictwa w Centrum Obsługi Studenta.

Skontaktuj się ze specjalistami w następujących obszarach:

W celu ustalenia terminu indywidualnej konsultacji psychologicznej prosimy o kontakt drogą elektroniczną lub telefonicznie.