• Opublikowane 30 November, 2013

Program rozwojowy - Motywacja i zarządzanie sobą w czasie - cz. IV

ZARZĄDZANIE SOBĄ W CZASIE – DZIEŃ 4

Każdy z nas preferuje naukę w określony sposób, część z nas dobrze i efektywnie uczy się, przygotowując kolorowe notatki pełne obrazów, część powtarza materiał na głos i tłumaczy go swoim kolegom i koleżankom, a część lubi testować nową wiedzę.

Test, który wykonaliście na początku naszego spotkania miał za zadanie pomóc Wam określić preferowane style uczenia się. Określenie swojego stylu uczenia może znacząco wpłynąć na wybór ścieżki rozwoju zawodowego, kontakty z innymi ludźmi, współpracę w zespole.

Wyróżnia się takie stadia uczenia się, jak: konkretne przeżycie, refleksyjna obserwacja, abstrakcyjne uogólnienie oraz aktywne eksperymentowanie.

Konkretne przeżycie to nastawienie na zbieranie doświadczeń związanych z sytuacją ‘tu i teraz’. Osoby w takim stadium uczenia się preferują kontakty interpersonalne, ufają nowo poznanym ludziom a także są bardziej otwarte na nowe, często śmiałe idee i doświadczenia oraz są skłonne wprowadzać zmiany.

Refleksyjna obserwacja, to styl uczenia się połączony z pogłębioną obserwacją i refleksją. Osoba, która preferuje ten styl wciela się w rolę słuchacza, poszukuje różnych perspektyw spojrzenia na sytuację. To styl powiązany z obiektywizmem i dążeniem do zdobycia jak największej ilości faktów.

Abstrakcyjne uogólnienie to stadium, które wiąże się z zastosowaniem logicznej analizy. Osoby o takich preferencjach systematycznie planują swoje działania. W trakcie uczenia się starają się zrozumieć istotę sytuacji, często także tworzą nowe pojęcia i teorie.

Aktywne eksperymentowanie to uczenie się poprzez działanie. To uczenie, które wiąże się z wprowadzaniem zmian w otoczeniu, podejmowaniem ryzyka i oddziaływaniem na innych.

 

Wyżej opisane style uczenia się łączą się ze sobą, co można zauważyć na zamieszczonej poniżej siatce stylów uczenia się.

STYL KONWERGENCYJNY

To połączenie abstrakcyjnego uogólniania i aktywnego eksperymentowania. Osoby, u których ten styl jest dominujący, przejawiają zdolności do praktycznego stosowania teorii. Styl konwergencyjny to styl związany z realizacją zadań, nie łączy się on ze skupianiem się na emocjach.

STYL DYWERGENCYJNY

To styl, w którym dominuje konkretne przeżycie i refleksyjna obserwacja. Charakterystyczną cechą osób, które posługują się tym stylem uczenia się jest wykorzystywanie wyobraźni i umiejętność spostrzegania sytuacji z różnych punktów widzenia, a także organizowania różnych relacji w jedną, spójną całość. Osoba preferująca styl dywergencyjny angażuje się w to, co robi, wykazuje zainteresowanie ludźmi, lubi poszukiwać i gromadzić informacje.

STYL ASYMILACYJNY

To styl, w którym dominujące jest abstrakcyjne uogólnienie i refleksyjna obserwacja. Osoby posługujące się stylem asymilacyjnym wykazują zdolności do tworzenia modeli teoretycznych, scalania obserwacji w zintegrowane wyjaśnienia. Mniej ważne są dla nich problemy ludzkie praktyczne, ważniejsze jest aby tworzona teoria była logiczna i precyzyjna.

STYL AKOMODACYJNY

Styl akomodacyjny łączy w sobie konkretne przeżycie i aktywne eksperymentowanie. Osoby wykorzystujące ten styl potrafią lepiej niż kto inny wprowadzać w życie plany i eksperymentować. Podejmowanie ryzyka i nowych wyzwań sprawiają im przyjemność.

SZYBSZE UCZENIE?

Pamiętaj o ćwiczeniach na koncentrację – poznałeś je ostatnio. Pozbądź się dystraktorów i zabierz do nauki!

Korzystałeś z Pomodore Timer ? Pamiętaj o tym, żeby robić przerwy w nauce, cykl 25min nauki 5min przerwy jest korzystny dla Ciebie i Twojego organizmu!

MNEMOTECHNIKI

Standardowe metody zapamiętywania są mało skuteczne, każdy z nas stosował zasadę 3xZ: zakuć, zdać, zapomnieć. Zajmuje to nam dużo czasu, nierzadko jest bardzo trudne i stresujące. Warto wypróbować mnemotechnik, czyli sposobów usprawniających zapamiętywanie. Poniżej znajdziecie kilka przykładów.

AKRONIMY

Metoda zapamiętywania oparta o akronimy, czyli skrótowce polega na stworzeniu zupełnie nowego słowa lub wyrażenia z pierwszych zgłosek lub liter innych wyrazów, które próbujemy zapamiętać.

Wyróżniamy:

Akronimy znaczące - skrótowce, które mają jakieś znaczenie, np. HOMES (ang.domy) - lista wielkich jezior Ameryki północnej: Huron, Ontario, Michigan, Erie, Superior

Akronimy nieznaczące, np. KOSDKP - okresy paleozoiku: Kambr, Ordowik, Sylur, Dewon, Karbon, Perm

METODA PIERWSZYCH LITER

Metoda pierwszych liter polega na utworzeniu zdania, w którym pierwsze litery mają inne, określone znaczenie, np. próbując zapamiętać kolejność planet Układu Słonecznego, wyodrębniamy pierwsze litery i tworzymy z nich nowe słowa, które w połączeniu stanowią łatwe do zapamiętania zdanie: Moja Wiecznie Zapracowana Mama Jutro Sama Upiecze Nam Placek (Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun)

SŁOWA HAKI

To metoda, która pomaga zapamiętać chronologicznie ułożone fakty, listy zakupów, etc. Czego potrzebujesz, żeby użyć tej metody? Swojego ciała ;) Każdej z części swojego ciała przyporządkuj jedną rzecz, którą chcesz zapamiętać.

ŁAŃCUCHOWA METODA ZAPAMIĘTYWANIA

To metoda, która polega na tworzeniu obrazu, składającego się z różnych, niepowiązanych części. Dużą rolę w tym przypadku odgrywa wyobraźnia i tworzenie wyrazistych skojarzeń, żeby zapamiętać np. poszczególne słowa.

Łatwiej nam zapamiętać poszczególne rzeczy, kiedy skojarzenia wiążą się z barwnymi kolorami, są zabawne, absurdalne, wyolbrzymiające lub pomniejszające pewne cechy, bardzo szczegółowe, nietypowe, zaskakujące; wykorzystujące różne zmysły (np. smaku, zapachu, a nie tylko skojarzenia wizualne).

TECHNIKA SŁÓW ZASTĘPCZYCH

Technika ta polega na podzieleniu rzeczy do zapamiętania na fragmenty i zastąpieniu każdej z tej części skojarzeniami wizualnymi. Pomiędzy tymi skojarzeniami tworzymy historię, która spaja cały obraz.

GŁÓWNY SYSTEM POJĘCIOWY

Główny system pamięciowy (GSP) – to metoda, w której cyfry zamienione są na poszczególne głoski alfabetu, dzięki czemu można budować łatwe do wizualizacji słowa. System został opisany po raz pierwszy w połowie XVII wieku przez Stanisława Minka. Znacznie doskonalszy niż wcześniejsze systemy, np. pałac pamięci, umożliwia zapamiętanie dowolnych liczb, dat, numerów.

RZYMSKI POKÓJ

Pałac pamięci (rzymski pokój, system miejsc) – to metoda polegająca na kojarzeniu obrazów z miejscami w znanym, rzeczywistym lub wyimaginowanym otoczeniu. Spójrz na swój pokój – pamiętasz go doskonale, wykorzystaj to, co się w nim znajduje do zapamiętania potrzebnych Ci rzeczy.

EFEKTYWNE NOTATKI

Podstawą dobrych notatek jest ich przejrzystość. Jeśli lubisz robić notatki linearne, zadbaj o to, żeby były wyraźne, podkreśl słowa kluczowe, użyj kolorów. Ale pamiętaj, żeby nie kolorować całego tekstu.

W notatkach wykorzystaj skojarzenia, piktogramy.

Wypróbuj Mapy Myśli. Mapa myśli składa się z centralnego pojęcia. wokół centralnego wyrazu rysujemy od kilku do kilkunastu pojęć, które odnoszą się do środkowego terminy. Następne podgałęzie mają znowu od kilku do kilkunastu pojęć odnoszących się do sąsiadujących słów. 

POWTÓRKI

Fazy procesu pamięciowego

Na proces pamięciowy składa się: zapamiętywanie (wprowadzanie informacji do jednego z systemów pamięci, łączy się z zakodowaniem informacji i utrwaleniem zapisu); przechowywanie (to czynności przeciwdziałające zanikowi i utracie dostępu do zapamiętanej informacji; w trakcie przechowywania informacji zapisy pamięciowe mogą być rekodowane, co wiąże się ze zmianami w zakresie ich treści lub w sposobie kodowania); odpamiętywanie (wykorzystanie wcześniej zapamiętanych informacji).

Pamiętamy, że zapominamy?

Krzywa zapominania to krzywa przedstawiająca według niemieckiego psychologa Hermanna Ebbinghausa zależność pomiędzy ilością przechowywanej informacji w pamięci a upływem czasu, jaki nastąpił od momentu ich zapamiętania. Kolejne przypomnienia w procesie nauki w kolejnych dniach powodują zmianę kształtu krzywej zapominania. Spadek ilości zapamiętanej informacji po kolejnych powtórzeniach jest coraz mniejszy.

Powtórki to dobra sprawa, ale czy noc przed?

Zapamiętywanie określonych partii materiału wymaga dużego zaangażowania różnych procesów poznawczych. Kiedy jesteśmy zmęczeni i senni, zestresowani to opanowanie nowego materiału i powtórzenie starego nie idzie nam efektywnie. Takie uczenie to strata czasu. Wtedy najlepiej się wyspać, albo rozbudzić organizm, np. biorąc prysznic.

Warto pamiętać, że tworzenie śladów w pamięci długotrwałej jest powolne i pamięć ta usprawnia się długo po zaniknięciu śladów w pamięci krótkotrwałej. I tutaj pojawia się efekt Kamina, czyli coś czego doświadczamy za każdym razem, kiedy do egzaminu przygotowujemy się intensywnie noc wcześniej. Po okresie dobrego opanowania wyuczonego materiału, po kilku godzinach pamiętamy go znacznie gorzej, a później znów pamiętamy go dobrze. Zatem do egzaminu idźmy wypoczęci, a nie po intensywnej, zarwanej nocy.

RELAKSACJA

Nie należy zapominać o relaksacji i odpoczynku. To rozluźnienie organizmu, sprzyjające jego regeneracji. Relaksacja może stanowić przyjemną przerwę w środku dnia, w trakcie nauki; może znacząco obniżyć poziom stresu.

Wybrane metody relaksacyjne:

  • Trening Autogenny Schulza
  • Trening Relaksacyjny Jacobsona - http://relaksacja.pl/
  • Francois J. Paul – Cavallier „Wizualizacje”
  • Głębokie oddychanie; napinanie i rozluźnianie mięśni.

autor: Emilia Bożek

Program powstał w ramach projektu "Studencka Kawiarnia Możliwości - myślę więc jestem"

Projekt współfinansowany jest ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego.


Pomoc psychologiczna

Studenci i Doktoranci Uniwersytetu Śląskiego mogą korzystać z bezpłatnego wsparcia psychologicznego i poradnictwa w Centrum Obsługi Studenta.

Skontaktuj się ze specjalistami w następujących obszarach:

W celu ustalenia terminu indywidualnej konsultacji psychologicznej prosimy o kontakt drogą elektroniczną lub telefonicznie.